اُمُ البَنــینــــ (مـادر پـسران) علیـهاالسـلام ؛ بانـوی مَـردآفـرین
سـیزدهــم جـمادی الـــثانی ، ...
یادآور روزی غـم انگـیز استـــ ، روزی که در آن مــادری فـداکار و
بانویی با عظمتـــ از تبـار دلاوران ،به سوی معـبود پــَر کشید ...
خــانم ام البنــینــــ (س) از بانـوان با معرفتـــ و پر فضیلتــــ بود .
نسبتــــ به خـــانـدان نبــوتّـــــ "
محبتــــ و دلبسـتگی خـالـص و شـدیـد داشتــــ ؛
و خـود را وقفــــ خدمتــــ بــه آنـها کرده بود .
خـانـدان نبـوّتــــ بــرای او جـایـگاه والایــی قــائل بودند ...
و به او احـترام ویــژه می گــذاشــتند .
عظمتـــ این خـانم در آن جــا آشـکار می شود کـه :
وقــتی خــبر شــهادتــــ فــرزنــدانـش را به او می دهـند"
به آن تـــوّجـــه نمی کـــند ...،
بلکه از سلامتـــ حضرتــــ امام حسین علیه السلام می پرسد؛
گـــویی امــام حـسین علیه السلام " فــرزندِ اوستــــ نــَه آنان .
سـلام بر تـو اِی همـسر جـانشـین رسـول اللّه علیه السـلام ؛
ســلام بـر تـو کـه محـبوبــــ حضــرتـــِ زهـــرایـی؛
ســلام بر تـو ای مــادر ماه هــای درخـشــان ...؛
خدا و رسولش را گواه می گیرم که تو با اهدای فرزندانتــــ و
قـربـانـی کـردن آن هـا در راه آرمــان هـای
حسـین بن علـــی علیه السلام جـهاد نمودی؛
گـواهی می دهـم کـه تــو یــار و یــاور "
امــام علــی بن ابی طالبــــ علیــه السـّلام در سـخـتی ها ،
مشکلات و مصیبتــــ هــا بـوده ای ؛
گـواهی می دهـم کـه بـه خـوبـی از عـهده سـرپـرسـتی و
نـگـهداری فــرزنـدان زهـــرای اطــهر علیـــهاالسّـلام "
و اَدای امانتــــ ایشـان بـر آمـدی؛
در نزد خـــداوند از مقــام و منــزلتـــ بـــالایی بـرخــورداری؛
ســلام بـر تـو و بـر فـرزنـدان شـهیدتــــ ...!